Yo!!!!! พี่น้อง ในที่สุดข้าพเจ้าก็กลับมาแล้ว หายไปปีกว่า  เอาน่า ยังไม่มีใครลืมเราหรอกใช่มั้ย ลืมมีเตะอะ เอาละ เมื่อเดือนพฤษภาก็เรียนจบ  High School ไปแล้ว กลับเมืองไทยไปแล้วด้วยตั้งเดือนกว่า  ได้เจอเพื่อนๆหลายคนเลย แล้วก็ไม่ได้เจอหลายคนด้วย ไม่ยอมโผล่หน้ากันมานะ แย่มากๆ ฮะๆ ล้อเล่น แต่เสียดายคนที่ไม่ได้เจอ เพราะไม่รุ้จะกลับอีกทีเมื่อไหร่

 

กลับไปคราวนี้ได้ไปช็อปสมใจๆๆๆ แต่เอาเข้าจิงไม่ค่อยได้อะไรเลยอะ ขนาดไม่ค่อยได้อะไรนะ กระเป๋าน้ำหนักเกินอะ จะขึ้นเครื่องอยุ่ละ ต้องมาเอาของออกอีก 555 ของกินๆ 555 กลับไปก็ไม่ค่อยมีอะไรหรอก ช็อปอย่างเดียว เพื่อนๆก็เปิดเทอมกันหมดแล้ว เลยไม่ค่อยได้เจอกัน แต่ว่า ได้ไป Meet and Greet Super Junior ตื่นเต้นมั้ย??? คำตอบคือไม่ พอดีว่าข้าวบอกให้ไปเป็นเพื่อน ก็ไปๆๆ อยากจะบอกว่า Super Junior ก็เป็นคนเหมือนกับเราๆนี่แหละ  ฮะๆ อาจจะผิวพรรญ หน้าตาดีกว่าคนทั่วไปนิดนึงไง สำหรับบางคนอาจจะบอกว่าไม่นิดนึง แต่เอาเถอะ ถือว่า ใครชอบก็ไปชมกันเองนะ ไม่ได้ว่าอะไร เดี๋ยวโดนข้าวบีบคอ หล่อจ้าๆ

 

เส็ดแล้วก็กลับมาที่เมกาเหมือนเดิมคะ  ตอนนี้กำลังจะเข้ามหาลัยที่ California ก็....แม่ง ไอ้พี่บี ชวนไปอยุ่ที่ New York พี่เค้ามีให้ทุกอย่าง แต่แม่กลัววววว เลยไม่ให้ไป กลัวว่ามันจะอันตราย เซ็งจิง ทุกวันนี้อยุ่บ้าน เล่นคอม อ่าน Harry เล่มสุดท้าย ภาคอังกิดนะ ภาคไทยยังไม่ออก โทดทีสำหรับคนที่อยากอ่าน เดี๋ยวมันก็ออกกกก

 

เบื่อจิงๆ อยากกลับไทย ฮะๆ ทั้งๆที่เพิ่งกลับมาเองเนอะ แต่ว่ามันเบื่อๆอะ งานก็ยังไม่มีงานทำเลย เดี๋ยวเปิดเทอมคงจะได้งาน บ่นเยอะวะ ขี้เกียจพิมละ ก็ไม่มีไรแล้วแหละ อยุ่บ้าน ไม่มีไรทำ แต่มีความสุข เห็นหน้าสามีทุกวัน เหมือนเรารุ้จักกันเลยเนอะ ถ้าเป็นสามีเราจิงๆก็ดีสิ ไปละๆ บ้าย บาย เพื่อนรักทั้งหลาย ถ้าไม่ตายคงได้เจอกัน